Gözlerine bakıyorum… “Babam biraz hasta da efendim, dua buyursanız. Vaziyeti biraz ciddi! Galiba kanser! Amel cihetinde de çok eksikleri var. Yani namaz kılmıyor... Yok, yok onu söylemeyeyim…” gibi kurgularla geçen hafta mübarek bir zatın huzurunda idik. Tam karşısına oturmuştum ve gözlerinin içine bakıyordum. Hazırladığım cümleleri de herkes çıktıktan sonra sormaktı niyetim. “Yalçın baban nasıl?” sorusuyla gözler Yalçın’a yöneldi. - İyi efendim ama namaz kılmıyor. -  Namazlarını kılsalar inşaallah kurtulurlar. Ben içimden diyorum, “Benimki de namaz kılmıyor.” Hatta itikatları sağlam olsun Rabbimin izniyle yine de kurtulurlar. Bir taraftan yüreğime su serpiliyor. Fakat f

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!