Hepimizin hayatında geç, kaldığını düşündüğü ve sırayı başkasına verdiği anlar olmuştur. İstediklerimizi gerçekleştirmek için defalarca denemek verine ağlamayı tercih ettiğimiz zamanlar... Neden insanlar emellerine ulaşamayınca ağlar ki, yeniden denemek yerine: Vazgeçip sırayı başkasına kaptırır: Hatırlar mısınız? Çocukken hatta gençken erzaklarımız ipimizi topumuzu alır, cümbür cemaat pikniğe giderdik. Akşama kadar eğlenebildiğimiz kadar eğlenir, ne kadar oyun varsa oynardık. Benim en sevdiğim oyun "ara soğutmasız ip atlamaktı. Büyük bir halat yani kalın uzunca bir ipi iki kişi karşılıklı tutar ve daire çizerek sallamaya başlar. Öyunun amacı, o ipe takılmadan arasından s

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!