Anadolu'nun şirin bir köyünde şehirli bir hanımefendi, şatoya benzer çiftlik evinde pencerenin kenarına oturmuş, çiftlikte çalışan işçileri izliyordu. Bir yandan işçilere söylenirken diğer yandan şehirden kalkıp buralara geldiği için kendine kızıyordu. Öyle ya, şu anda şehirdeki yalısının boğazı gören penceresinden denizi seyretmek varken ne işi vardı buralarda? Ama bu çiftlik baba toprağıydı ve senenin bir ayını bu topraklarda geçirmek, hem kendisini rahmetli babasına daha çok yaklaştırıyor hem de şehrin stresli yaşantısından uzak tutuyordu.
Eskiden kocasıyla gelirdi buralara ama babasından üç sene sonra kocasını da bir trafik kazasında kaybetmişti. Artık iyice Hanım

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!