Elimdeki kağıt kendi ruhumun yaşadığı iklimleri, bir hattat ya da heykeltraş gibi büyük bi ustalıkla üzerine kazımam için öylesine haykırıyor ki beynime. Böyle dipten gelen duyguların kendi bedenine işlenmesine hasret kalmış bir durumda sanki. Canlı ve cansız iki nesne arasında uzunca bi telapatiden sonra ikimiz içinde nekadar gerekli olduğunu anladım. Ben içimde sana dair oluşturduğum yeni bir dünyanın haritasını kelimelerle çizerek sana kendimden bi parça daha verecek, oda böylesine içten duyguların kendi üzerine bizim yazı dediğimiz çeşitli sembolik şekillerle kazılmasından büyük bir haz duyacaktı. Başlamadan böyle olacağını hissettirmişti bana.ona ina

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!