DADAŞ: (Tür.) Er. 1. Erkek kardeş. 2. Delikanlı, babayiğit. DAFİ: (Ar.) Er. l. Defeden, gideren. 2. Savan, savuşturan, iten. DAĞAŞAN: (Tür.) Er. - Dağaşan. DAĞDELEN: (Tür.) Er. - (bkz. Dağaşan). DAĞHAN: (Tür.). - Eski Türklerde dağ tanrısı. - İsim olarak kullanılmaz. DAĞTEKİN: (Tür.) Er. - (bkz. Dağaşan). DAHHAK: (Ar.) Er. - Çok gülen, çok gülücü. - Daha çok lakab olarak kullanılır. DAHİ: (Ar.) Er. - Üstün zeka sahibi. DAHİYE: (Ar.) Ka. - (bkz. Dahi). DAİM: (Ar.) Er. - Devamlı sürekli, her zaman. DALAN: (Tür.) Er. 1. Biçim, şekil. 2. İnce, narin, zarif. DALAY: (Tür.) Ka. - Deniz. DALAYER: (Tür.) Er. - Deniz adamı. DALDAL: (Tür.) Er. - Kahraman, yiğit- DALGA: (Tür.). 1. Denizin

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!