ÜBAB: (Ar.) Er. - Şiddetli, taşkın sel suyu. ÜBABE: (Ar.) Ka. - (bkz. Übab). ÜBEY:  (Ar.) Er.  -  Sahabedendir. Übey b. Ka'b. ÜBEYDULLAH: (Ar.) Er. - Allah'ın kulu. ÜBEYD: (Ar.) Er. Köle, kölecik, kul.- Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. ÜBEYDE: (Ar.) Ka. - (bkz. Übeyd). ÜBHET: (Ar.) Er. - Büyüklük, ululuk. ÜÇEL: (Tür.) 1. Yüce, yüksek. 2. Arka. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. ÜÇER: (Tür.) Er. - Üç er. ÜÇGÜL: (Tür.) Ka. 1. Yaban yoncası. 2. Üç gül. ÜÇOK: (Tür.) Er. - Oğuz destanına göre sol kolda bulunan 12 Oğuz boyuna verilen ad. ÜFTADE: (Fars.) Ka.  1. Düşmüş, düşkün. 2. Aşık. ÜFTADEGİ: (Fars.) Er. - Düşkünlük. ÜGE: (Tür.) - Ünl

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!