“Bebe?imi görebilir miyim” dedi yeni anne. Kuca?yna yumu?ak bir bohça verildi ve mutlu anne, bebe?inin minik yüzünü görmek için kunda?y açty ve ?a?kynlyktan adeta nutku tutuldu! Anne ve bebe?ini seyreden doktor hyzla arkasyny döndü ve camdan bakmaya ba?lady. Bebe?in kulaklary yoktu... Muayenelerde, bebe?in duyma yetisinin etkilenmedi?i, sadece görünü?ü bozan bir kulak yoksunlu?u oldu?u anla?yldy. Aradan yyllar geçti, çocuk büyüdü ve okula ba?lady. Bir gün okul dönü?ü eve ko?arak geldi ve kendisini annesinin kollaryna atty. Hyçkyryyordu. Bu onun ya?ady?y ilk büyük hayal kyrykly?yydy; a?layarak “Büyük bir çocuk bana ucube dedi.” Küçük çocuk bu kadersizli?iyle büyüdü. Arkada?lary tar

Yçeri?in devamy sadece üyeler içindir!